1993 scenario-workshop van het IDFA en het Stifo

In 1993 deed ik mee aan het scenario-workshop van Henk Suèr georganiseerd International Documentary Filmfestival Amsterdam en Stimuleringsfonds Culturele Omroeproducties. Hoewel ik eigenlijk een hekel had aan het maken van scenario's waarin je een documentaire van A tot Z gaat uitschrijven als een speelfilm, snapte ik ook dat je als documentairemaker niet zonder subsidie kan. Cherry Duijns zag mijn project over de filmmaker Pim de la Parra wel zitten. De la Parra is de grootste tegenstander van scenarioschrijven en ik besloot om tijdens de cursus al te gaan camjo-draaien. Ik ben uiteindelijk tot de conclusie gekomen dat het wel goed is om te researchen, maar dat er ook een punt komt dat je moet gaan draaien terwijl het ijzer heet is. Voor een camjo moet de verbazing spontaan zijn en niet gespeeld. Een camjo ondergaat het verhaal, dat kan alleen als de emotie nog aanwezig is. Je gaat het niet eerst beleven en dan nog eens naspelen. Gelukkig ben je als camjo niet zo afhankelijk tijdrovende subsidie-trajecten, en kosten de produkties veel minder.